Materiał: srebro próby 925/1000

Zestaw składający się z:
1 dzbanek do kawy
1 czajniczek
1 dzbanek na mleko
1 cukiernica
1 popielniczka
1 talerz 42,5x20,5cm

Edycja: ograniczona do 99 egzemplarzy

Rok: 1983

Projekt: Paolo Portoghesi

Uwaga: Zestaw jest wykonywany ręcznie na zamówienie.

Projekt "Tea & Coffee Towers", który Alberto Alessi i Alessandro Mendini rozpoczęli w 2002 roku, od dawna cieszy się statusem legendy. Teraz opublikowano trzy nowe wywiady, w których David Chipperfield, Greg Lynn i Gary Chang wyjaśniają, jak to zrobili.

Firmie Alessi zawsze udawało się w szczególny sposób łączyć to, co praktyczne z tym, co modne. Wiele źródeł inspiracji zostało ożywionych, kształty i materiały zostały przemyślane w nowy i nietypowy sposób, aby stworzyć niezwykłe produkty. Lista znanych architektów i projektantów, którzy pracują lub pracowali dla Alessi jest odpowiednio długa. Obejmuje ona - by wymienić tylko kilku - od Aldo Rossi, braci Castiglione, Richarda Sappera i Enzo Mari po Philippe Starcka, Bouroullecs i Jaspera Morissona. W ten sposób powstały inkunabuły do codziennego użytku.

Ale to nie wszystko. Jako zwiadowca, Alberto Alessi rozglądał się również w obszarach, które wykraczają poza codzienną praktyczność. Już w 1983 roku, w duchu optymizmu postmodernizmu, projektant Alessandro Mendini opracował wraz z Alberto Alessi projekt "Tea & Coffee Piazza". Dzięki temu projektowi dał impuls do radykalnego podejścia do projektowania srebrnych zestawów do kawy i herbaty, a także do samego projektowania i jego wielu możliwości. Alessi i Mendini byli w stanie zainspirować jedenastu najważniejszych młodych międzynarodowych architektów do analitycznego podejścia do zadania w formie manifestu architektonicznego. Rezultaty były zaskakujące i oryginalne. Wszystkie projekty wyostrzyły poczucie konstrukcji, kompozycji i symboliki - czasami z silną szczyptą ironii. Michael Graves zaprojektował dzbany, które wyglądają jak wieże obronne, Charles Jencks zbadał formalny język starożytnych kolumn, a pokrywki dzbanów Aldo Rossiego wyglądają jak spiczaste dwuspadowe dachy. Wszystkie zestawy są zgrupowane razem jako zespół architektoniczny na placu tacowym.

W 2003 roku Alberto Alessi i Alessandro Mendini ponownie podjęli ten pomysł, ponownie mając na uwadze interakcję między dyscyplinami architektury i projektowania. To, co ich teraz interesowało, to związek między tworzeniem na dużą skalę architektury - i na małą skalę projektowania. Do udziału w eksperymencie zaproszono crème de la crème architektów, takich jak Gary Chang czy David Chipperfield, Morphosis, Greg Lynn czy SANAA. Po raz kolejny obrano nową ścieżkę projektowania, w której refleksja nad własnym zawodem łączy się z konkretnym zadaniem. Z projektu wyłoniły się "Alessi Tea & Coffee Towers", w których każdy uczestnik bawi się wymiarami poszczególnych części i kombinacją różnych funkcji na swój własny sposób.

W sumie powstało 31 zestawów do herbaty i kawy, z których każdy jest eleganckim i wyrafinowanym przedmiotem do użytku domowego, a jednocześnie małą sceną do eksperymentów projektowych, wszystkie pasjanse, które tworzą miejski krajobraz, w którym ciało i przestrzeń odgrywają główną rolę.

W ramach współpracy między Museo Alessi i Edizioni Corraini wydano dwie płyty DVD z wywiadami na temat projektu "Tea & Coffee Towers", w których niektórzy z zaangażowanych architektów udzielają informacji na temat swoich intencji i podejścia, które wybrali dla swoich "mikro-architektur" i "wielokrotności". Prezentujemy trzy wywiady - wyłącznie z Davidem Chipperfieldem, Gregiem Lynnem i Garym Changiem - które powstały we współpracy z autorką i reżyserką Anną Pitscheider.

Jak wyjaśnia David Chipperfield, mniej interesowało go zaprojektowanie zestawu do kawy i herbaty bezpośrednio inspirowanego architekturą, niż przeniesienie procesu projektowania, z którego wyłaniają się jego budynki, na zadanie projektowe. Jego dwa dzbanki, które postrzega jako pojemniki na płyny, celowo nie mają uchwytów, co nadaje im szczególną jakość haptyczną. Jak powinno wyglądać coś, co zawiera płyn? - i: Co to znaczy wylać płyn? - to pytania, które przyświecały Chipperfieldowi.

Gary Chang konsekwentnie myśli o budowaniu i projektowaniu jako o procesie współpracy. Dlatego też zaobserwował lokalną tradycję, a następnie przeniósł ją na skalę globalną. W jego "serwisie do herbaty kung fu" każdy element odpowiada części rytuału picia herbaty. Każdy z nich wygląda inaczej, każdym można się bawić, ale żywy proces picia herbaty wyłania się dopiero z interakcji wszystkich z nich.

Greg Lynn przyjął bardzo radykalne podejście. Zainspirowany zaawansowaną technologią, formuje cztery części z tytanu, które tworzą jedno ciało, ale także grupę lub rodzinę. To, co konstruuje, wydaje się organiczne, ekspresyjne i erotyczne w tym samym czasie. Transformacja i interakcja odgrywają kluczową rolę w tworzeniu formy. Lynn bawi się objętością, a także użytkowaniem i przestrzenią, która jest tworzona i zmienia się w procesie, gdy na końcu z czterech elementów wyłania się rodzaj kwiatu.

Każdy, kto wysłucha trójki architektów i spojrzy na ich zestawy do kawy i herbaty, nie tylko zyska unikalny wgląd w proces projektowania. Za każdym razem jest to również spotkanie z ludzką kreatywnością, jej bogactwem i różnorodnością.